Just another WordPress.com site

Archief voor september, 2010

ALWEER EEN NIEUW PASPOORT?

Vorige week werd bekend dat we in oktober 2011 een nieuw paspoort krijgen. Waar een nieuw paspoort traditioneel gezien een hele happening is in de Tweede Kamer, werd ditmaal de volksvertegenwoordiging gepasseerd in de besluitvorming. Normaal gesproken zou dit al niet koosjer zijn, maar dat een demissionair kabinet dit doet is uiterst merkwaardig. De vraag is nu wat er zo dringend en bijzonder is aan dit nieuwe document dat de regels van onze democratie opzij worden geschoven.

Uit het artikel: Paspoort van Pandora, door Otto Vervloed op Grenswetenschap

Lees hier verder

Altijd als het over middelen ter vergroten van de veiligheid gaat, verschijnen er berichten van opposanten over de versterkte controle die overheden op het individu kunnen uitoefenen. Overheden worden per definitie niet vertrouwd, wanneer het gaat om het waarborgen van het recht op privacy. Verdergaande maatregelen kunnen en voorbeelden te over, in het beste geval de privacy van de burger verstoren, in het slechtste geval een instrument zijn om diens mensenrechten te schenden.

Steeds meer wordt van ons de hemd van het lijf gevraagd en hebben mensen het gevoel zichzelf, ondanks een zuiver geweten, volkomen bloot te geven aan vreemden (want dat zijn overheden tenslotte).

Privacy is voor de meeste mensen toch een kostbaar recht. Met toevoegingen als vingerafdrukken en DNA zou het in principe voor overheden gemakkelijker zijn daders van ernstige misdrijven op te sporen, terrorisme tegen te houden enzovoort, maar de doorsnee burger wordt bij voorbaat al als potentiele wandader gezien en wat erger is … bepaalde gegevens kunnen ook per ongeluk terechtkomen waar ze niet horen of er kan mee gefraudeerd worden. Dan kan een onschuldige burger wel eens de zwarte piet toegespeeld krijgen.

Het wordt eenvoudiger voor overheden om subversie de kop in te drukken, naarmate controlemiddelen een breder instrumentarium daartoe biedt.

De laatste decennia vooral wordt de burger overspoeld door telkens nieuwe privacy-beperkende maatregelen ten behoeve van o.a. de veiligheid en misdaadbestrijding. De gevolgen zijn te voelen in o.a. controles op luchthavens, id-documenten, sociale omgevingen.

Op bepaalde plekken kijkt het oog van de controle je aan, nauwkeurig registrerend of je niet toevallig iets verkeerds doet. Schaamte doet je rood kleuren als op het moment dat zo’n oog je aankijkt, je net in je neus staat te peuteren.

Maar we wilden als burger toch meer veiligheid? We hebben toch niets te verbergen? De goeden moeten toch onder de kwaden lijden? Ze mogen toch alles van je weten, behalve je pincode? Oppervlakkig gezien is dit natuurlijk wel zo, maar zoals eerder gezegd; in hoeverre is de burger gegarandeerd dat de informatie niet wordt gebruikt om burgerlijke vrijheden te beperken? Processen die er geleidelijk in kunnen sluipen, maar in geval van een snelle tendens naar het verdwijnen van democratische besluitvormingsprocessen vlot tot een verval van mensenrechten kunnen leiden.

Al een tijd lang wordt hier voor gevreesd in de maatschappij-kritische kringen.

 

 Onder het kopje Het Wereldburgerpaspoort staat er op Argusoog.org nog een artikel van Arend Zeevat, dat goed op het artikel van Grenswetenschap aansluit.

Lees dit artikel hier

Orin

Advertenties

HIJ KOMT … HIJ KOMT

Column: Delphi

Ja, ik weet het, het is nog vroeg, maar toch verheugd mijn hartje zich al blij.

Want mijn ouwe makker komt er weer aan.

Ja, ik durf rustig te stellen dat ik nu al begin te lijken op een onbevangen kind, omdat ik nog steeds in hem geloof. De smoesjes van volwassenen konden mij nooit van dit geloof afhouden.

Natuurlijk ben ik me gaan realiseren dat de Sinten en Pieten die wij zagen nep waren en dat we de cadeautjes zelf moesten betalen. Maar dat neemt niet weg dat hij toch ergens tevreden achterover leunt en denkt: ”ziezo, dat heb ik mooi voor elkaar. De kindertjes worden nog steeds verwend door mijn bisschoppelijke missie.’

Ja, ik weet ook, dat de kindertjes tegenwoordig moeten uitkijken met die katholieken. Voor je het weet, zit je als kind op de schoot van een Sint die stiekem onder de rokjes graait of waar je als jongetje zachtjes vraagt: ‘Sint, wat voel ik nu? Heeft u nog een lekkere staaf marsepein onder uw rok verstopt?’ 

Ik ga, nu ik volwassen ben, nooit op de schoot van een Sint zitten, tenzij Orin voor Sinterklaas speelt. Voor Pieten geldt hetzelfde. Bovendien geven de nepperds af. Voor een leuke, echt gebruinde Piet, wil ik natuurlijk wel een uitzondering maken … als Orin het goed vindt.

Ja, ik koop de cadeautjes (zelfs nu vieren we het nog) zelf. Kleine cadeautjes tegen bescheiden bedragen, maar met liefde gekocht en ingepakt in de jute zakken, die elk jaar getrouw op zolder liggen te wachten.

Surprises maken? Dat is een groot feest voor mij. Orin en Lysander vinden er geen fluit aan, maar ik kan er geen genoeg van krijgen. Zal ik dit jaar een surprise/gedichtenservice organiseren? Want gedichten maken vind ik ook al zo ontzettend leuk.

Het raamkozijn begin ik begin november te decoreren met allerlei Sint- en pietenpopjes en beeldjes. Iedereen zal weten dat wij nog steeds in de Sint geloven en het nog steeds uitbundig vieren.

Natuurlijk geurt mijn huis tegen 5 december naar speculaas en andere huisgemaakte lekkernijen.  

Maar dit jaar ben ik toch geshockeerd. Hebben we de vorige jaren genoten van de films van het Paard van Sinterklaas, nu komt er een draak van een film uit. De Sint wordt hier afgespiegeld als een nietsontziende moordenaar.

De film is van Dick Maas en verschijnt op 11 november in de bioscoop.

Natuurlijk ga ik NIET kijken. Althans niet voor 5 december. Misschien een weekje na deze datum. Mogelijk kan ik het dan wel hebben, maar eerder niet.

Hoewel ik niet verwacht dat er mensen naar deze film toegaan met hun – nog in de Sint gelovende – kindertjes, die allemaal huilend de bioscoop verlaten, kan ik er als volwassen believer ook niet tegen.

Je zult me met tranen over de wangen uit de bioscoop zien vertrekken. Ontluisterend, zo’n wrede Sint.

Ik ging al huilen toen ik destijds dit bericht las. Die lieve oude man demoniseren. Met deze film wordt het laatste restje naieve liefdevolle feestgevoel weggespoeld. Nee, voor mij bedankt.

Sint, kom er maar in … aan!

Delphi


ALIENS ONDERZOEKEN ONZE KERNWAPENS

Na de berichtgevingen in de alternatieve media, komt nu ook de MSM zoals het AD met berichtgeving over UFO’s (zie artikel hieronder). Dit naar aanleiding van de persconferentie deze dag, dat al door Reuters werd aangekondigd.

LONDEN – Enkele voormalige Amerikaanse piloten beweren dat buitenaardse wezens sinds 1948 naar kernwapens op aarde komen kijken. Ze zouden zelfs één keer geland zijn op een Britse basis. De regeringen zouden de buitenaardse activiteit verzwijgen.

Zeven voormalige piloten besloten hun stilzwijgen te doorbreken. “Het gaat over onbekende vliegende objecten. Ze worden vaak omschreven als UFO’s”, zegt Robert Salas, een van de piloten in de Britse media. “De Amerikaanse luchtmacht liegt over de gevolgen van deze objecten voor de nationale veiligheid en wij kunnen het bewijzen.”

Buitenaards
Salas zegt zelf een bezoek van buitenaardse wezens gezien te hebben op 16 maart 1967 op de Malmstrom basis in Montana. “Ik had dienst toen het object boven de basis zweefde. Een week later gebeurde ergens anders hetzelfde. Ze hebben vooral interesse in onze raketten.”

Een ander gepensioneerd lid van de luchtmacht, kolonel Charles Halt, zou een UFO gezien hebben nabij Ipswich, één van de weinige plaatsen in het Verenigd Koninkrijk waar kernwapens liggen. De feiten zijn al 30 jaar oud. Vervolgens hoorde Halt op de militaire radio dat buitenaardse wezens nabij de opslagplaats voor kernwapens geland waren.

Lees hier verder

Opmerkingen redactie: we merken dat er, hoewel nu de MSM aandacht besteed aan deze berichten, dat mensen nogal lauw op deze berichten reageren. Natuurlijk kunnen het indianenverhalen zijn, maar het is ons opgevallen dat in de kringen die er al langer mee bezig zijn en beweren dat er contact is, dat de kernwapens worden onderzocht en ook uitgeschakeld door deze buitenaardsen, juist wegens de veiligheid. Technologisch gezien zijn de wapens niet interessant voor deze wezens, maar de zorgen zijn er juist over dat ze eens gebruikt worden, met alle verschrikkelijke gevolgen vandien.  En hierover nadenkend; ja, het is van de zotte dat we zulke wapens in zulke grote hoeveelheden op mondiaal niveau hebben liggen, want hun vernietingskracht zal de lading van de dreiging (van een klein machtsblok) altijd overtreffen. Dus hulde voor wezens, die met deze intentie groepen mensen wil proberen te beschermen voor het allerergste scenario, met nadruk op INTENTIE.

Inmiddels heeft de VN een contactpersoon aangesteld voor buitenaards leven.

Zie hier

Maar dit is dan weer zo’n desinformatiebericht, want het wordt ontzenuwd.

 lees hier

© Team Ordely


NADENKERTJE VAN DE WEEK

Van Delphi dit keer


GENEESKRACHTIGE KRUIDEN VERDWIJNEN UIT DE EU?

Kruiden, wie kent ze niet. Zonder verse basilicum is een Italiaanse maaltijd niet af, onmisbaar ingredient in de originele pesto, heerlijk op tomaat, verrukkelijk in pastasaus.

In onze tuin staat peterselie, tijm, rozemarijn, munt en salie. Overgebleven van vorige winter.  Basilicum vinden de slakken veel te lekker. Toegevoegd moeten nog worden lavas, bieslook, koriander en selderij. Dat zijn de kruiden die ik het meest gebruik in de keuken.

Het zijn keukenkruiden en sommige staan ook bekend om een gezonde/geneeskrachtige werking, zoals bijvoorbeeld gember. De leer die zich richt op de geneeskrachtige werking van o.a. kruiden heet de fytotherapie.

Wat is fytotherapie

Maar ook de reguliere farmacie gebruikt geneeskrachtige planten als basis. Mij is een regulier hoestdrankje bekend, groen van kleur, met een slijmoplossende medicale plant uit het regenwoud. De naam ben ik vergeten, maar het werkte destijds heel goed. De famaceutische industrie maakt meer gebruik van medicinale planten dan mensen denken. Alleen doen ze er vaak nog meer bij dan alleen de plant en is het vaak een brouwsel van natuurlijk en chemisch. Soms wordt de farmaceutische industrie gekscherend gifmengers genoemd. Bovendien wordt aan hoestdrank vaak suiker toegevoegd.

Hieronder een artikel over het regenwoud

regenwoud

Maar nu gaat op de site Argusoog.org. het bericht dat geneeskrachtige kruiden uit de EU zouden verdwijnen, d.w.z. het gebruik ervan wordt aan stevige banden gelegd.

geneeskrachtige kruiden verdwijnen uit de eu

Terecht wordt opgemerkt dat kruiden overal groeien. Kruiden als brandnetel groeit de pan uit, maar daar kun je ook nog een lekker soepje van trekken. Planten als monnikskap kun je gewoon in je tuin zetten, maar – naast zeer giftig – ook bekend om medicale werking – alleen, van die plant moet je als leek zeker afblijven. Hetzelfde geldt voor vingerhoedskruid. Maar veel kruiden, voor keukengebruik of in de thee om een klein kwaaltje te bestrijden – kun je gewoon in je tuin of balkon kweken.

In de nieuwe EU-regels worden sommige kruiden als drugs aangemerkt. Aha, dus dan wordt ik met mijn kruidenarsenaal als drugkweker aangemerkt. Helaas … de buurman ook, en die ernaast ook, en die ernaast ook, want helaas is mijn munt een echt onkruid en groeit overal waar niet wenselijk is.

Kruiden als geneesmiddel gebruiken, zeker als je zelf gaat mengen, bij ernstige kwalen, zou ik niet direct aanraden. Altijd een reguliere arts inschakelen.

Ach, ik denk dat de soep (met verse lavas) minder heet wordt gegeten dan wordt opgediend.  

Delphi/Karin

© Team Ordely

Hieronder het tweelingbericht op paranomaalblog.wazzup over ons beroemdste Nederlandse kruidenvrouwtje

wie-kent-haar-nog-klazien-uut-zalk

 


COLUMN REGENBOOG: IS EERLIJK ALTIJD EERLIJK?

Column door:

 

Hoed wat steviger op mijn hoofd getrokken en de kraag van mijn jas omhoog. Het was fris en het miezerde toen ik uit de tram stapte. Als ik zeg fris dan is het volgens mijn gevoel vele graden onder nul en als het miezert dan ervaar ik dat als een plensbui. Stapte stevig door, wel zo dicht mogelijk tegen de huizenkant aan om enige beschutting te verkrijgen tegen het natuurgeweld……. 

Het was druk in deze winkelstraat, moedige mensen om met dit weer nog inkopen te gaan doen, dacht ik bij mezelf. Voelde mij trots dat ik me bij deze “moedigen” kon scharen. Zou het onze vorstin behagen mij voor dit gedrag te onderscheiden met een lintje. Ach dwaas, dacht ik, let toch op waar je loopt. Nog even oversteken en dan was ik er. Mijn schoenenwinkel. Daar kocht ik regelmatig een paar schoenen van hetzelfde merk op het moment dat mijn huidige aan vernieuwing toe zijn oftewel in gewoon Nederlands versleten dus.

Oversteken was vandaag een kwelling, het gevaar loerde overal, tingelende trams, toeterende auto’s, schreeuwers op bromfietsen, straatjochies die mij bijna van het zebrapad af duwden. Ik keek achterom om te kijken wie deze euvele moed had. Kon de daders niet meer zien, maar wat flonkerde daar langs de rand van de stoep…………….zou ik toch even teruglopen……….eigenlijk ben ik niet normaal. Toch liep ik terug en het glinsterde me toe dat ding op de grond. Nu weet ik wat kraaien ervaren, het overkwam mij, jawel het kraaiengevoel. Ik raapte het op. Een goudkleurige ring met een grote steen, het leek zo’n ring die je uit een kauwgomballenautomaat kon trekken voor één euro.

Achter mij was een juwelierswinkel , zou ik……….waarachtig ik durfde. Liet de behulpzame dame de ring zien. Deze bekeek de ring aandachtig. Ik stamelde: “Is, is, het……echt goud?”. Ze keek me glimlachend aan. “Meneer dat goud is niet zo belangrijk, maar die loepzuivere briljant is zeer, zeer kostbaar”.  Het werd een beetje wazig voor mijn ogen na het vernemen van de verzekeringswaarde van de ring, ik vermande mij echter, nam de ring en rende naar de tram. Thuis gekomen begon ik te trillen van nervositeit. Op naar het politiebureau dacht ik en dan maar hopen op een vindersloontje.

 Eerst de ring nog even bekijken, nu kon ik mijn bevende handen helemaal niet meer stil houden. In de ring staat gegraveerd: “Voor eeuwig van jou”. Wat plisiebureau? Niks daarvan, de ring is nu van mij. Eerlijk is eerlijk.

© Regenboog     


LICHAAM VROUW SMELT ALS BOTER

Het zal je gebeuren. Een Chinese vrouw heeft een vreemde ziekte, waardoor ze op een smeltende alien lijkt. De vrouw is wanhopig. Ze gelooft dat ze nooit een normaal leven meer kan leiden, ze is nu pas 43 jaar.  De ziekte, genaamd neurofibromatosis, kreeg ze toen ze 20 jaar was. Medisch gezien is er nog niets aan te doen om deze ziekte te verhelpen.