Just another WordPress.com site

KOLDER OP ONZE ZOLDER

column: Delphi

We hebben een lekkere zolder, ca. 20 vierkante meter groot. Veel van Orins elpee’s en cd’s staan daar, de meeste van onze boeken, tijdschriften en overige papieren, hobby- en knutselspullen, kerstspullen, gereedschap, vakantiespullen en tuinspullen. Daarnaast staat er een echte tekentafel, een uitklaptafel, een relaxschommelstoel en een klein tafeltje met drie rieten stoelen.

We mogen er graag zo nu en dan vertoeven, meestal om spullen van boven naar beneden te brengen of vise versa, maar ik maak er vooral gebruik van om te tekenen of te knutselen.

Er staat ook een Eftelinghuisje (Hans en Grietje) van piepschuim, dat we eens kregen van een primafoonwinkel. Het was etalagemateriaal en is origineel voor de Efteling vervaardigd. Het deed vroeger dienst als poppenkast in de kamer van Lysander, maar staat reeds jaren boven te staan. In de etalageversie van Primafoon stond er een televisie in. Daarvoor gaan we hem weer geschikt maken.

Verder moet er nog een cd-speler komen, dan kunnen we ook muziek luisteren.

Inmiddels ben ik begonnen, met lange tussenpozen, met de aankleding. Als eerste kwamen er gordijnen.

Aangezien ik een kluns ben op de naaimachine – ja echt, ik ben in staat om binnen een mum van tijd gevangen te zitten in een web van garen – bood mijn moeder me aan om ze voor me te naaien. Dat laat ik me geen twee keer zeggen, dus hop, met de lap stof (van Ikea) naar haar toe en weer naar huis met een tasje gordijnen. Laat ik dat tasje dus ergens bij een bushalte staan. Je raad het al, nooit meer teruggevonden. Nu was er een probleem, want de stof was telkens in elke vestiging op. En omdat het een ontwerp was binnen een serie van ontwerpen, bestelden ze pas weer nieuwe, als de rest ook op was. Welnu, in Utrecht hadden ze nog wel voorraad. Dus ik naar Utrecht en meteen tien meter gekocht. De serie stoffen ging er namelijk uit.

Ik ben zelf aan de slag gegaan. Heb het gewoon gewaagd, achter de naaimachine. En zie het resultaat op de foto boven. Toen kreeg ik de smaak te pakken. Een enorm kussen kreeg een nieuw velletje. Het kleine tafeltje kreeg een kleedje.

Vier kubussen, waar voorheen elpees in zaten (ook zelf gemaakt), maar nu voorzien van manden waar ik o.a. de tijdschriften Psychologie in bewaar, kregen dunne kussens. Hier heb ik dan wel zwarte tegenstof voor de onderkant voor gebruikt.

 

En ik ben nog niet klaar. Voor de open cd-kast komt nog een baan mandalastof (zo noem ik deze stof), er komt nog een gordijn voor het schuine raam aan de andere kant. Het is namelijk zo irritant als de zon daar schijnt, bij de tekentafel. Verder krijgen de stoelen nog kussens en wat ik over hou, daar fabriceer ik ook nog wat van.

Ja, ik vind het echt leuk. Het naaien gaat gemakkelijk en snel, ook al kun je me horen mopperen als het spoeltje weer opgewonden moet worden (en dat doe ik dus met de hand, want met de machine lukt het niet), of draad in de naald moet.

Op een of andere manier val ik altijd voor de stof van Ikea, meestal in de ontwerplijn van zwaarder katoen. Deze stof is ook fijn te scheuren, zodat ik niet hoef te knippen. Voor de badkamer heb ik twee stoffen uit een serie met abstracte motieven en felle kleuren gebruikt, die doet denken aan zeedieren en de jaren zestig.

 Voor de slaapkamer heb ik mijn oog mogelijk laten vallen op een stofje uit de nieuwe serie. Een multi-kleurige stof met geel erin en vogeltjes, planten en kooitjes.  

Ik moet de stof nog even in het echt bekijken uiteraard (ha, leuk, weer even winkelen bij de Ikea en lekker (goedkoop) eten). Misschien een combinatie met uni-kleuren. Ik zie wel.

Okee, ik kan nog steeds niet geweldig naaien. Iemand die dat wel kan en dichtbij kijk, zal dit denken of zelfs opmerken, maar een kniesoor die daarop let. Het zit toch vast? Het hangt toch? Het ligt toch? Het staat toch leuk? Nou dan!!!

Voorlopig zal mijn naaimachine weer tevreden en zachtjes ratelen.

Delphi

Advertenties

4 Reacties

  1. Regenboog

    Wat moet ik hier nu over zeggen of vertellen. Met naai- of breiwerk heb ik niks. Maar om nu zo,n mooie column van Delphi zonder meer over te slaan vind ik ook niet charmant. In ieder geval zie ik wel waar huisvlijt toe kan dienen. Het levert een kleurrijk schouwspel op. De zolders die ik van m’n leven heb gehad waren nu niet beslist het toonbeeld van orde en netheid. Dat lag aan mij. Heb enige tijd gedacht dat ik schilderen kon, maar al gauw lagen de kwasten, verftubes, planken en oude borden die dienst hadden gedaan als “mengpanelen” (nee, niet de voor muziekdoeleinden-gevalletjes) in de hoek, op de vloer. Daarna kwamen boeken die ik nooit meer las, ouwe schoolboeken , kranten met berichtjes waarvan ik dacht dat het nageslacht het leuk zou vinden, foto’s…..stapels albums met nagenoeg dezelfde plaatjes van de vele vakanties van restaurantjes, terrasjes, vliegtuigen, parachutespringen, enz. enz. Je kon er niet meer lopen.
    Troep, troep, vies, vuil, stoffig. Mijn vrouw die destijds (terecht) de waarde er niet van inzag heeft alles in één keer weggekiept. Ik was tijdens de opruimperiode er gelukkig niet bij. Want dan had ik zeker geprotesteerd. Bewaarderig was ik wel. Achteraf was ik opgelucht en………….WE HADDEN ER EEN KAMER BIJ.

    Arme Delphi, niets heb ik geschreven over het mooie werk van je moeder en jou dat de zolder tot een “kasteeltoren” maakt. Vergeef het mij, ik heb er geen verstand van. Maar gezellig ziet het er beslist uit. Een vrouwenhand zie ik er in. Dat brengt de warmte, intimiteit in huis. Een vrouw is gevoelig voor sfeer, brandende kaarsjes enz. Ik doe daarentegen de grote lamp aan, lees m’n krant, loop naar mijn laptoppie, schrijf dit epistel en denk aan jou, Orin, Lysander en je moeder. Koester het Delphi als een van je mooiste juwelen.

    september 10, 2010 om 10:24 pm

  2. delphi

    Nou, ook bij ons is er nog veel rommel. Ik moet ook echt wat weg gaan doen.

    Ja, ik heb voor kleurrijk gekozen. Over het algemeen bestaat ons interieur uit antiek en riet. Alleen de tekentafel en boekenkasten op zolder zijn modern, maar dat heeft meer met budget dan smaak te maken.

    En dat geldt ook voor kant en klare gordijnen enzo. Stofjes zijn vaak veel leuker en bovendien maak je ineens een hele andere sfeer. Dus meubels als basis, stoffering als accent.

    Delphi

    september 10, 2010 om 11:17 pm

  3. An

    Het ziet er prachtig uit! De stofjes van Ikea zijn idd gezellig, vrolijk en kleurrijk.
    Applaus voor je moed om het gevecht met de naaimachine aan te gaan. Ik moet nog steeds de gordijnen in de woonkamer omzomen. Onder het mom, nonchalant en te lang is mode, hangen zij nu al een jaar als zodanig.
    De naaimachine staat in de logeerkamer en alleen al van de aanblik krijg ik spontaan vlekjes in mijn hals. Heel vreemd daar ik, toen mijn dochter nog klein was, vanwege gebrek aan centjes, heel veel kleren voor haar en mijzelf naaide. En nog goed ook. Nu doet de naaimachine mij aan deze tijd terugdenken en gaat het meteen fout, krijg die draad ook niet meer door dat gaatje grrrrr… en heel herkenbaar: het gevecht met de spoeldraad.

    Ook in Huize de Witjes wordt momenteel geklust en hoop ik op een regenachtige zondag om eindelijk eens te gaan puinruimen. Ik heb er behoefte aan dus zal er ook wel weer een innerlijke opruiming plaatsvinden. Dit loopt meestal synchroom. Het zal ook te maken hebben met mijn berengedrag. In de winter blijf ik het liefst zoveel mogelijk in mijn veilige holletje maar moet dat wel weer knus en gezellig zijn. Bij deze opruimwoede is een bezoekje aan Ikea, met zijn handige opbergsystemen, inderdaad een onderdeel van het gehele proces. Wanneer wij de winkel hebben doorkruist, gaan wij uiteraard naar het restaurant en is het eten van de zweedse gehaktballetjes de beloning voor manlief die mij altijd overal trouw volgt. Vandaag hebben wij de jacht geopend op comfortable fauteuils voor de praktijkkamer.

    september 10, 2010 om 11:24 pm

  4. delphi

    We hebben net de nieuwe catalogus in de bus en er staan weer leuke dingen in. En uiteraard doe ik ook even een bezoek aan de zweedse delicatessenwinkel.

    Dank je voor je bemoedigende reacties. Het is even diep ademhalen, maar als je eenmaal het resultaat ziet, dan heb je echt een gevoel van genoegdoening.

    Ook bij mij gaat innerlijke opruiming gepaard met uiterlijke veranderingen.

    Delphi

    september 10, 2010 om 11:37 pm

Reacties afgesloten

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s