Just another WordPress.com site

HIJ KOMT … HIJ KOMT

Column: Delphi

Ja, ik weet het, het is nog vroeg, maar toch verheugd mijn hartje zich al blij.

Want mijn ouwe makker komt er weer aan.

Ja, ik durf rustig te stellen dat ik nu al begin te lijken op een onbevangen kind, omdat ik nog steeds in hem geloof. De smoesjes van volwassenen konden mij nooit van dit geloof afhouden.

Natuurlijk ben ik me gaan realiseren dat de Sinten en Pieten die wij zagen nep waren en dat we de cadeautjes zelf moesten betalen. Maar dat neemt niet weg dat hij toch ergens tevreden achterover leunt en denkt: ”ziezo, dat heb ik mooi voor elkaar. De kindertjes worden nog steeds verwend door mijn bisschoppelijke missie.’

Ja, ik weet ook, dat de kindertjes tegenwoordig moeten uitkijken met die katholieken. Voor je het weet, zit je als kind op de schoot van een Sint die stiekem onder de rokjes graait of waar je als jongetje zachtjes vraagt: ‘Sint, wat voel ik nu? Heeft u nog een lekkere staaf marsepein onder uw rok verstopt?’ 

Ik ga, nu ik volwassen ben, nooit op de schoot van een Sint zitten, tenzij Orin voor Sinterklaas speelt. Voor Pieten geldt hetzelfde. Bovendien geven de nepperds af. Voor een leuke, echt gebruinde Piet, wil ik natuurlijk wel een uitzondering maken … als Orin het goed vindt.

Ja, ik koop de cadeautjes (zelfs nu vieren we het nog) zelf. Kleine cadeautjes tegen bescheiden bedragen, maar met liefde gekocht en ingepakt in de jute zakken, die elk jaar getrouw op zolder liggen te wachten.

Surprises maken? Dat is een groot feest voor mij. Orin en Lysander vinden er geen fluit aan, maar ik kan er geen genoeg van krijgen. Zal ik dit jaar een surprise/gedichtenservice organiseren? Want gedichten maken vind ik ook al zo ontzettend leuk.

Het raamkozijn begin ik begin november te decoreren met allerlei Sint- en pietenpopjes en beeldjes. Iedereen zal weten dat wij nog steeds in de Sint geloven en het nog steeds uitbundig vieren.

Natuurlijk geurt mijn huis tegen 5 december naar speculaas en andere huisgemaakte lekkernijen.  

Maar dit jaar ben ik toch geshockeerd. Hebben we de vorige jaren genoten van de films van het Paard van Sinterklaas, nu komt er een draak van een film uit. De Sint wordt hier afgespiegeld als een nietsontziende moordenaar.

De film is van Dick Maas en verschijnt op 11 november in de bioscoop.

Natuurlijk ga ik NIET kijken. Althans niet voor 5 december. Misschien een weekje na deze datum. Mogelijk kan ik het dan wel hebben, maar eerder niet.

Hoewel ik niet verwacht dat er mensen naar deze film toegaan met hun – nog in de Sint gelovende – kindertjes, die allemaal huilend de bioscoop verlaten, kan ik er als volwassen believer ook niet tegen.

Je zult me met tranen over de wangen uit de bioscoop zien vertrekken. Ontluisterend, zo’n wrede Sint.

Ik ging al huilen toen ik destijds dit bericht las. Die lieve oude man demoniseren. Met deze film wordt het laatste restje naieve liefdevolle feestgevoel weggespoeld. Nee, voor mij bedankt.

Sint, kom er maar in … aan!

Delphi

Advertenties

2 Reacties

  1. Regenboog

    Wat een goede kop boven dit artikel: HIJ KOMT…….HIJ KOMT

    Laat mijn hartje nu vol verwachting gaan kloppen………….ik fantaseerde er lustig op los………. Hoe huppelt zijn PAARTJE ik zie hem al STAAN. (ja, ja, zo bracht Toon Hermans het) Blijkt het achteraf te gaan over die zak van Sinterklaas van die mislukte film.

    Maar Delphi je omschreef de sfeer van een oeroude pakjesavond en jouw gevoelens daar omheen schitterend. Dat voelde ik gewoon met je mee. Een zakdoek is dan toch nodig want jij verenigde nostalgie, ontroering, ontzetting en verdriet in één artikel. Wees trots op deze gave Delphi.

    Ik meen dit echt.

    september 29, 2010 om 7:19 pm

  2. An

    Leuk geschreven :-)Wij vierden nooit Sinterklaas. Mijn moeder is Duitse dus vierden wij kerstavond. Later heb ik Sint en kerst met mijn kids gevierd. Toen ik klein was, vond ik het best wel moeilijk om de volgende dag al die blije kinderen met hun cadeaux op school te zien. Toch was ik dapper want ik wist dat mijn pakjes onder de boon zouden liggen. Helaas ben ik gescheiden maar ieder nadeel kent ook zijn voordeel. Mijn kinderen vierden vanaf dat moment sint bij Pa en kerst bij ma.
    Maar eh.. die film? Ik kan niet wachten om samen met mijn lief en een zak vol chocolade en speculaas naar die enge speelfilm te gaan. En wanneer iedereen in opperste spanning zit te kijken, gooi ik onverwachts harde pepernoten door de zaal heen. Hij wordt vast hilarisch en vol humor. Nee, mijn kleinkind mag deze film de eerstkomende 7 jaar nog niet zien. Met hem zullen wij ouderwets Sinterklaas gaan vieren. Dat wil zeggen …met zijn ouders en mij want opa is vast ziek op die avond. Snap je?? 😉

    september 29, 2010 om 8:41 pm

Reacties afgesloten

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s