Just another WordPress.com site

ALWEER EEN NIEUW PASPOORT?

Vorige week werd bekend dat we in oktober 2011 een nieuw paspoort krijgen. Waar een nieuw paspoort traditioneel gezien een hele happening is in de Tweede Kamer, werd ditmaal de volksvertegenwoordiging gepasseerd in de besluitvorming. Normaal gesproken zou dit al niet koosjer zijn, maar dat een demissionair kabinet dit doet is uiterst merkwaardig. De vraag is nu wat er zo dringend en bijzonder is aan dit nieuwe document dat de regels van onze democratie opzij worden geschoven.

Uit het artikel: Paspoort van Pandora, door Otto Vervloed op Grenswetenschap

Lees hier verder

Altijd als het over middelen ter vergroten van de veiligheid gaat, verschijnen er berichten van opposanten over de versterkte controle die overheden op het individu kunnen uitoefenen. Overheden worden per definitie niet vertrouwd, wanneer het gaat om het waarborgen van het recht op privacy. Verdergaande maatregelen kunnen en voorbeelden te over, in het beste geval de privacy van de burger verstoren, in het slechtste geval een instrument zijn om diens mensenrechten te schenden.

Steeds meer wordt van ons de hemd van het lijf gevraagd en hebben mensen het gevoel zichzelf, ondanks een zuiver geweten, volkomen bloot te geven aan vreemden (want dat zijn overheden tenslotte).

Privacy is voor de meeste mensen toch een kostbaar recht. Met toevoegingen als vingerafdrukken en DNA zou het in principe voor overheden gemakkelijker zijn daders van ernstige misdrijven op te sporen, terrorisme tegen te houden enzovoort, maar de doorsnee burger wordt bij voorbaat al als potentiele wandader gezien en wat erger is … bepaalde gegevens kunnen ook per ongeluk terechtkomen waar ze niet horen of er kan mee gefraudeerd worden. Dan kan een onschuldige burger wel eens de zwarte piet toegespeeld krijgen.

Het wordt eenvoudiger voor overheden om subversie de kop in te drukken, naarmate controlemiddelen een breder instrumentarium daartoe biedt.

De laatste decennia vooral wordt de burger overspoeld door telkens nieuwe privacy-beperkende maatregelen ten behoeve van o.a. de veiligheid en misdaadbestrijding. De gevolgen zijn te voelen in o.a. controles op luchthavens, id-documenten, sociale omgevingen.

Op bepaalde plekken kijkt het oog van de controle je aan, nauwkeurig registrerend of je niet toevallig iets verkeerds doet. Schaamte doet je rood kleuren als op het moment dat zo’n oog je aankijkt, je net in je neus staat te peuteren.

Maar we wilden als burger toch meer veiligheid? We hebben toch niets te verbergen? De goeden moeten toch onder de kwaden lijden? Ze mogen toch alles van je weten, behalve je pincode? Oppervlakkig gezien is dit natuurlijk wel zo, maar zoals eerder gezegd; in hoeverre is de burger gegarandeerd dat de informatie niet wordt gebruikt om burgerlijke vrijheden te beperken? Processen die er geleidelijk in kunnen sluipen, maar in geval van een snelle tendens naar het verdwijnen van democratische besluitvormingsprocessen vlot tot een verval van mensenrechten kunnen leiden.

Al een tijd lang wordt hier voor gevreesd in de maatschappij-kritische kringen.

 

 Onder het kopje Het Wereldburgerpaspoort staat er op Argusoog.org nog een artikel van Arend Zeevat, dat goed op het artikel van Grenswetenschap aansluit.

Lees dit artikel hier

Orin

Advertenties

Reacties afgesloten

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s