Just another WordPress.com site

MARK VREKKE: WASKNIJPERS ZIJN COOL

Door: Mark Vrekke

Wasknijpers! Je weet wel, die ouderwetse, houten wasknijpers, die bedoel ik. Eigenlijk gebruik ik ze niet. Als ik mijn wasje heb gedaan, dan werp ik met een geoefende zwier de vochtige kleren over de waslijn in de badkamer. Maar ik vond laatst nog wel ergens een gesloten verpakking, echt houten wasknijpers.

Wat hiermee te doen? Weggeven is zonde. Welnu, de wasknijpers vond ik eind november en we hebben veel er mee kunnen doen.

Allereerst hebben onze kinderen er poppetjes van gemaakt… en niet zomaar poppetjes, maar Sint en vele Pieten. De wasknijpers laat je zoals ze zijn en verft ze eventueel in een kleur (in ons geval roze en veel zwart). Op het klemgedeelte (dus waarmee je de wasknijper vastklemt) lijm je een gekleurd rondje, wat het hoofd moet voorstellen. Dan ga je verder met knutselen, lapjes, veertjes, viltstift, verf, wol voor het haar.

Van karton maakten zij met mijn hulp een mooie stoomboot voor de Sint en zijn zwarte Pieten. Het was dus heel handig om de wasknijpers als lijmklemmetjes te gebruiken bij dit karwei.

Na de Sinterklaas gingen wij verder met de knijpers. We gebruikten zelfs zoveel, dat we nog maar een zak houten knijpers kochten.

Bij het optuigen van de kerstboom kwamen de knijpers zeer goed van pas. Ik verfde een aantal knijpers in dennengroen en gebruikte ze her en der om de lichtjes vast te zetten.

Mijn vrouw ondertussen was bezig met het verfijndere decoratiewerk. Zo maakte ze onderzetters en een servettenstandaard in kerstsfeer, rood en groen beschilderd en met materiaal voor kerststukjes (besjes, hulst, denne-appeltjes, glimmende balletjes en belletjes) versierd.

En toen kreeg zij helemaal de smaak te pakken. Ze schilderde hele knijpers goudkleurig, versierde die met geprinte kerstplaatjes, die ze eerst op karton had geplakt en werden daarmee keurig alle kerstkaarten aan de gespande waslijn in onze woonkamer aan bevestigd.

Een paar knijpers die we overhadden gebruikten we als papierklem voor de rest van de post die binnenkwam.

Mijn vrouw maakte op dezelfde wijze, maar dan met houten kerstkaartfiguurtjes om zelf kaarten te maken, magneetjes. Ook weer van hele knijpers. Op de eerste vlakke kant kwam de decoratie. Op de andere vlakke kant plakte ze met een lijmpistool twee kleine magneetjes. Deze magneten kwamen op de koelkast en er konden ook kleine kattenbelletjes tussen worden geklemd. Bijvoorbeeld wat we in voorraad hadden, wat er voor boodschappen gehaald moesten worden, menu-suggesties en recepten voor de feestdagen enzovoort.

Nu had mijn vrouw de smaak helemaal te pakken en wilde ze naar een voorbeeld dat ze ooit gelezen had een speciale jurk voor de kerst maken, in alle kleuren van de regenboog. Overmoedig kocht ze nog maar eens tien zakken knijpers, haalde die stuk voor stuk uit elkaar en gaf ze verschillende verfbaden.

‘Kijk,’ zei ze. ‘Dit moet ‘m worden…’

Op mijn wanhopig gekreun sloeg ze geen acht. Ze kan nog niet eens breien, haken of naaien, laat staan een jurk van wasknijpers maken. Als snel was het gemopper en getier niet van de lucht. Hoe maak je nu dat spul vast? Ze probeerde het met een piepklein boortje en een priem, zodat ze er garen door kon halen, maar dat lukte haar dus amper. De ene na de andere knijper werd opzij geschoven naar de ‘helaas’ stapel. Ík voelde de bui al aankomen. ‘Mark, kun jij alsjeblieft gaatjes boren. Het lukt mij niet…’.

En jawel, Mark zat dus tot diep in de nacht met die knijpers te worstelen en keek de volgende ochtend in het shagrijnige gezicht van zijn toch wel lieftallige vrouw. ‘Heb je er nog maar twintig geboord?’ vroeg ze verontwaardigd. ‘Ga straks wel verder,’ bromde ik.

Ze begon enthousiast met het aan elkaar rijgen van de geboorde knijpers, maar ook dat lukte haar niet zo best. De naald bleef steken, het garen brak of glipte weg uit het oog. Maar uiteindelijk had ze dan een strookje van inmiddels door mij aangevulde geboorde knijpers, van 25 stuks. Dat liet ze me heel trots zien.

‘Eh … paars, blauw, rood, oranje, geel, geel, groen … eh de kleuren moeten toch om en om?’ vroeg ik voorzichtig. Al grommend wierp ze me toe: ‘Jij ook altijd met je commentaar!’

Ze smeet het werkstuk op tafel, om een tijdje later het geheel los te halen en opnieuw te doen. ‘Nu nog zeker 250 knijpers. Dat haal ik nooit voor de Kerst…’ zei ze mismuilend.

Enfin, het eind van het liedje was dat ze het maken van de jurk opgaf en van de eerdere poging een ketting maakte.

Eind goed, al goed ….

maar wat moet ik nu met tien zakken, halve gekleurde knijpers?

Advertenties

Eén reactie

  1. Regenboog

    Het is een buitengewoon boeiend artikel. Het ontroerde mij. Jaren, jaren werk voor niets gedaan. In mijn goed bewaakte buitenverblijf aan de Van Alkemadelaan in de gemeente ‘s-Gravenhage heb ik met de grootst mogelijke moeite de wasknijpers aan elkaar gekregen middels het beroemde stalen veertje.

    Wat sien ik (nee ik ben Albert Mol niet), veertjes weg!! Die ook nog voor een gedeelte gekleurd zijn. Dat is verschrikkelijk. Die knijpers zijn met opzet blanco gelaten. Het is eerlijk hout, puur natuur, als je ze na gebruik weer in de grond stopt schieten ze wortel. Dat is de natuur. Maar in gedeeltelijk gekleurde staat mislukt de oogst.

    Leg twee blanco knijpers naast elkaar, dan krijg je na verloop van tijd kleine blanco knijpertjes. Maar als ze geheel of gedeeltelijk gekleurd zijn sterft het af. Gaat dood.

    Binnenkort zijn er verkiezingen, dan stem ik op een natuurvriendelijke partij. Groen…eh… nee toch maar niet , is ook een onnatuurlijke kleur.

    Wat kan ik nu een regenboog waarderen, van die kleuren wordt je warm van binnen.

    februari 27, 2011 om 7:17 pm

Reacties afgesloten

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s