Just another WordPress.com site

COLUMN: HEITJE VOOR EEN KARWEITJE

Door: Delphi

Vroeger zat ik bij de padvinderij en wel bij de kabouters. Zeven jaar was ik met mijn vriendinnetje toetrad. We kregen uniformen; een lichtbruin jurkje met een kort rokje en korte mouwtjes, een kort sjaaltje om en een mutsje. En zo ging kabouter Spillebeen (ik was mager als klein meisje) op padvindersavontuur. Nouja, Spillebeen, dat was niet bepaald mijn naam. De kabouters kregen een door de Akela verzonnen naam. Mijn vriendin werd Goudhartje genoemd. Een heel erg zoete naam voor een zoet meisje. Gelukkig geen denigrerende namen als Spillebeen… maar ik werd Spitsoortje genoemd… en weet je waarom? Omdat ik nauwelijks luisterde, vond de Akela. Ja, dat vond zij, maar ze zal wel niet interessant genoeg zijn geweest voor mijn hoger begaafde honger naar kennis.

Dat was nog niet alles, terwijl Goudhartje braaf alle regels opvolgde, scheen ik er nogal eens met mijn pet naar te gooien. Scheen … want voor mijn gevoel deed ik gewoon mijn ding. Daar hadden ze ook iets voor; de ezel! En wie mag vandaag de ezel zijn? Delphi! Kom jij eens naar voren. En dan sta je daar zo midden in een kring, moet je op handen en voeten staan, je benen in de lucht gooien bij het woord ezel en het volgende tekstje zingen en herhalen, zo vaak als de overtreding erom vroeg.

Ik ben een ezel, ezel, ezel 

Nog steeds weet ik me dat wijsje te herinneren als de dag van vandaag. Sterker nog … en spitsoortje en de ezel spelen? Dat heeft invloed. Niet voor niets draag ik, naast dat ik gewoon leuker vind staan, mijn haar lang … over mijn oren.

Aan heitje voor een karweitje heb ik wat betere herinneringen, namelijk dat we afzonderlijk langs de deur gingen met een boekje en aan mensen vroegen of we een karweitje mochten doen voor een heitje, een kwartje in die tijd. Dat was voor een goed doel.

Enfin, nu in deze moeilijke economische tijden is het prettig om het inkomen wat te vergroten, dus wat heb ik gedaan? Ik heb mijn kledingkast leeggehaald en ben langs kringloopwinkels gegaan. Zo kwam ik aan een lichtbruin rokje en een lichtbruine blouse met korte mouwen. Voor de sokken vond ik de juiste kleur bij de jongensafdeling van een warenhuis. Het mutsje eveneens, bij de kinderafdeling. De centuur en het sjaaltje vond ik in de kledingkast. Ziezo klaar. Gelukkig ben ik redelijk slank, dus het misstond niet, een korte rok en blote benen in sokjes gestoken.

Zo ging ik de deuren langs. Heeft u voor vijftig heitjes een karweitje? De eerste tien deuren waren geen succes, maar bij de elfde deur mocht ik de vloer stofzuigen bij een oudere dame.

En zo vulde ik die dag met het wassen van een auto, het ophangen van een paar schilderen, wat zilver poetsen en boodschappen doen.

Toch wel leuk, dat padvindertje spelen.  

Delphi

Advertenties

Reacties afgesloten

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s