Just another WordPress.com site

Posts tagged “column

GRAPPIGE DROOM

Column: Delphi

Soms dromen mensen grappig. Nu zijn wij mensen met wel wat gevoel voor humor en dan zijn ook onze dromen grappig. Aan droomuitleg doen we niet, maar wel bemerk ik, Delphi, dat onbewuste elementen een rol spelen. En met dat onbewuste, vooral toch herkenbare dingen, die in mijn onderbewustzijn spelen. Zo was ik vannacht in mijn droom op een popconcert. Op de achtergrond hoorde ik de stem van Sharon den Adel zingen. Daar ben ik dus een fan van. Het lied dat ze zong vind ik een prachtig lied, maar is niet van haar. Het lied klonk ook anders, wel mooi, maar een andere melodie … de tekst was echter hetzelfde. En toen kwam het grappige deel. Ik zocht Orin en vond hem, maar hij was een centaur. Ik ging op zijn rug zitten en kon zo goed het concert overzien, want ik ben maar een kleine hittepetit. De keren dat ik in de werkelijkheid tegen ruggen aan sta te kijken, is niet te tellen. Bovendien fungeren al die ruggen als geluidswal. Orin haalde nog een grap met me uit door te gaan steigeren…. en toen werd ik wakker gemaakt.

Nee, geen freudiaanse droomanalyses of whatever hier… ik had er flink de pest in dat ik uit zo’n grappige droom werd gehaald. Ik vertelde de droom aan Orin en toen begon onze fantasie te werken.

Stel, hij in het echt als centaur komt bij de concertzaal met kaartjes die ik heb gekocht. ‘Ahum … eh … mijnheer … eh … paard … eh … dieren mogen niet binnenkomen’, zegt de  ordedienaar. ‘Ik ben geen dier, ik ben een centaur, dat ziet u toch wel?’ zegt Orin verontwaardigd. ‘Ja, maar …,’ zegt de ordedienaar, waarop ik, die trots op Orins rug zit, er een schepje bovenop doe. ‘Hoe moet ik anders naar duur betaald concert zien, met al die lange lapzwansen voor mijn neus,’ zeg ik. ‘Ja, maar…,’ probeert de ordedienaar. Orin duwt hem weg met zijn sterke lijf en wij treden naar binnen. Ik voel me een queen. 

In het echt gieren Orin en ik het uit, want in gedachten zien we de gezichten al van de mensen om ons heen. Nog leuker wordt het als er een hele groep centaurs aan komen lopen, eventjes naar een concertje kijken.

We hebben het erover om zo naar het castlefest te gaan, als centaur met berijdster. Orin als voorstuk en ik op de rug van iemand die het achterstuk wil zijn. Die moeten we nog vinden … dat achterstuk, want jullie denken toch niet dat ik het achterstuk wil zijn. Mensen die ons kennen kunnen de komende dagen dus een verzoekje verwachten.

Voorlopig zie ik een centaur zoals onderstaand het liefst.

Orin lijkt er een klein beetje op.

Natuurlijk heeft Orin zijn eigen voorkeur. Die ziet het liefst een centaurin, zoals de onderste foto.

Logisch, die lijkt veel op mij.

Voorlopig moeten we het echter doen met twee benen per persoon en bij een concert moet ik genoegen nemen met de sterke schouders van Orin, maar dat is ook een comfortabele zitplek.

Delphi

Advertenties

OSAMA BIN LADEN ECHT DOOD?

Wat vandaag wereldnieuws was, daar wordt door ons nu pas aandacht aan besteedt.

Goh, eindelijk is die Bin Laden dan finito. Niet opgepakt, maar bewust gedood, door zijn hoofd geschoten. Dodelijk gewond door een hoofdwond. En hij zal dan ook niet opstaan uit de dood, dus de Christenen hoeven nog niet te vrezen.

Zijn lichaam is in Amerika, is reeds aan DNA-testen onderworpen en het is hem echt!

Obama heeft uitleg gegeven over de strategie om Bin Laden uit te schakelen en dat is natuurlijk vette electorale winst! Wat zeggen we? Obama is een held, de held van de wereld, de redder, de bevrijder van het juk der mensheid ….. 

Obama wilde bewijs dood Bin Laden

…Goddelijk is hij, een wonder!!! en dat terwijl hij van de week nog zijn geboortecertificaat liet zien (zo VALS als het zingen van een gecastreerde grasparkiet, volgens tegenstanders) en beweerde geen hoorntjes te hebben. Nee, dit mondiale doelpunt zal de in populariteit tanende president niet plotsklaps tot leider van de Wereld te maken en de nobelprijs voor de vrede heeft hij al.

Overigens zindert het van de geruchten op internet over Bin Laden. Zo wordt er beweerd dat de echte Bin Laden geruime tijd terug een facelift heeft ondergaan en vandaag nog gespot is.

Komt ons bekend voor, maar we kunnen het zo gauw niet thuisbrengen.

In ieder geval kunnen we de aankomende weken weer smullen van allerlei complotverhalen. 9/11 was immers een inside-job, de familie Bush was goed bevriend met de Bin Ladens, maar dat is alweer oud ‘nieuws’. De dood van Osama Bin Laden levert al snel weer nieuwe vermoedens op.

Hier gaan we geen aandacht aan besteden, tenzij een theorie zo bijzonder, opvallend, lachwekkend of juist geloofwaardig is.

Dat er zoveel tegenstand is, doet ons denken aan wat geschiedkundige en geopolitieke patronen. Wat voor de ene groep een bevrijding kan zijn, is voor een andere groep een dictatuur en de ene dictatuur wordt vervangen door de andere.


COLUMN: GROTE GRAAIMARKTEN

Column: Delphi

Het is bijna zover, hoewel op vele plekken vanavond al … de vrijmarkten voor Koninginnedag, oftewel een walhalla voor koopjeszoekers, ook wel grote graaimarkten genoemd.

Veel, heel veel bij elkaar gscharrelde rotzooi, ongewassen, kapot, incompleet, meurend. Soms vragen ze veel te veel, maar veel is voor een appel en een ei te koop. En aan het eind van de dag wordt veel zelfs gratis weggegeven. De meeste zaken zijn niet interessant, maar af en toe zitten er juweeltjes tussen.

Dit jaar doen we mee … met troep verkopen! Wat hebben we?

Heel wat voor de erkende snuffelaar … een paar lange onderbroeken, een cd van Gert en Hermien, een visse-oog op sterk water, een blik kattenvoer uit 1960, een gescheurd gordijn, een knots van een beeldscherm, een kapot strijkijzer, 10 jaargangen van de Wachttoren, een oude radio … kortom; een breed assortiment en voor elk wat wils.

Wat zegt u? Dat dit rijp is voor het grofvuil? Hoezo grofvuil? We zijn er blij mee hoor, want we vonden laatst 5 sierlatten met profiel van 2.70 lengte en al van grondverf voorzien. Een kadootje van minimaal 25 euro, dat je zo op straat vind.

Dus ons spul is best wel wat waard. Wie wil er nu geen gordijn naaien? Of zo’n goedwerkend ruimteverslindend beeldscherm. Een kapot strijkijzer van vijf euro! Een koopje voor de handige knutselaar. En voor de topverzamelaar natuurlijk het blik kattenvoer. De rest zal ook als zoete broodjes over de toonbank het kleed gaan, daarvan zijn we overtuigd.

En waarom zouden we niet door middel van verkoop en weggeven recyclen? Er is zoveel aanbod!

Robert Pennekamp is een vuilniskunstenaar

Zie hier

Allemaal veel verkoop- en koopplezier morgen of anders kijk-, zuip-, lach-, zing-, dans … enz. plezier

Team Ordely 


COLUMN: OUD EN NIEUW

Column: Delphi

Heel lang geleden werkte ik als activiteitenbegeleidster in een bejaardentehuis. Ik draaide gezellig muziek voor de mensen en vroeg waar ze van hielden. Pavarotti, daar waren ze dol op. Helaas lag er niet zoveel materiaal van deze zanger. Ik kon me herinneren dat wij thuis wel iets hadden liggen en beloofde dat mee te nemen.

Dat klopt, in de muziekverzameling van Orin bevindt zich heel veel… zo kwam ik dus Pavarotti tegen, samen met de Passengers, bestaande uit U2, The Edge en Brian Eno.

Dus die CD nam ik mee voor de mensen … en ze vonden het heel mooi.

Oud en nieuw; goed te combineren, als we maar luisteren.

 


COLUMN: GRAAICULTUUR IN KLEDINGCONTAINERS

Column: Delphi

Vroeger was het feest als er grofvuildag was. Je zag dan auto’s langsrijden, maar ook bakfietsen en bakbrommers, allemaal op zoek naar iets moois.

Kennelijk was er overlast van, want sinds ze die dagen op afspraak hebben gemaakt, is de scharrelroute van handelaars minder druk.

En gek vind het niet, want ook wij hebben meerdere malen meegemaakt (en nog als we grofvuil buiten zetten), dat mensen grasduinen in eventuele vuilniszakken, alles eruit halen en de troep gewoon laten liggen.

Nu is er dichtbij ons een kledingcontainer. Nu heb ik een aantal opties als ik goede kleding weg wil doen; ik verkoop het op de marktplaats of op een rommelmarkt, ik geef het weg aan iemand of aan de kringloopwinkel of ik werp het in de container.

Dus koos ik voor het laatste. De kleding (en schoeisel) wordt hergebruikt, dus dat is prima.

Maar ook hier zie ik vaak een hoop kleding naast de container liggen. Dagelijks! Een keer zag ik zo’n aso, die de boel eruit trok … niets van zijn gading vond en de boel liet liggen. Nu kan ik wel begrijpen dat een armoedzaaier kijkt of er iets leuks tussen zit. Prima, daar is het voor bedoeld, maar ruim het dan ook op!!! Op de straat wordt het vies en mogelijk ook onbruikbaar voor anderen. Dat is ASOCIAAL!

Daarom moest ik wel glimlachen bij onderstaand bericht. Hoewel dit een dief is, in een ander land en voor zover ik weet de kledingcontainers die hier in de buurt staan, deze mogelijkheid niet hebben (hoewel?) …

Dief vast in kledingcontainer

© Delphi


COLUMN: TUINKLIEREN

Column: Delphi

Ja, ja, het is weer tijd om de tuin in de duiken.

Heerlijk weer, dus als het goed is gaan de groene vingers weer kriebelen.

Allereerst hebben we hoofdschuddend de bamboe bekeken. Okee, ook een plant wordt ouder, maar dat ze dan ook kaal worden.

Het zal wel aan de extreme sneeuwval verleden jaar liggen.

Toch zijn we vast van plan ons tuintje nu al te ontdoen van al het ongewenste spul, want met dat zonnetje groeit binnen de kortste keren alles heel snel en dan is het allemaal wat lastiger.

We verbeelden ons een prachtige paleistuin (dan valt het werk qua oppervlak mee) en pakken eerst de tuinklieren aan… het onkruid.

Dat groeit weelderig bij ons, maar het is nog te overzien. Daarna buurman Klimop, die bij ons op visite is. Het zit helemaal vastgezogen aan het schuttinghout en is moeizaam met een mesje los te peuteren. Het laat helaas ook lelijke sporen na.

Vervolgens gaat de spinazie eruit. Haha, we noemen het spinazie, omdat het daarop lijkt. Het is snelgroeiende bodembedekker die witte besachtige bloemen geeft, maar die ik lelijk vindt. Dus weg ermee.

De salie en de rozemarijn zijn niet weg geweest sinds de winter en staan er nog goed bij. De peterselie komt op.

De kerstroos bloeit nog volop, maar dat zal niet lang meer duren.

Ik knip de buxus bij, die in een berenvorm zit en inspecteer de rest van de planten.

Het Japanse stamwilgje zit vol met knoppen, dus dat gaat goed. Ook van verschillende andere planten zien we de eerste tekenen van leven.

Ik plant nog bollen van gladiolen en tijgerbloemen en wil de bakken al met aarde vullen voor de zaden die ik van Orin heb gekregen… maar nee! Deze zijn niet geschikt voor een bak, omdat de planten zo hoog worden. Het wordt nu lastig om geschikte plekjes aan de achterkant van de borders te vinden voor de zaden. Maar met wat goede wil vindt ik de plekjes wel.

En dan nog die passiebloem, die ik ook graag tegen een wand op wilde … daar moet ik nog even over nadenken.

In ieder geval zijn we zaterdag lekker opgeschoten en daarna even genieten van het zonnetje in de tuin en een vogeltje bewonderen die van de hulstbesjes eet.

© Delphi

 


COLUMN: FIGUREREN

Door: Delphi

Vandaag las ik dat er figuranten worden gevraagd voor de verfilming van De Heineken Ontvoering

Lees hier

Je moet hem wel winnen, want er zijn maar tweehonderd rolletjes te vergeven.

De eerste en tevens de laatste keer dat ik ergens figureerde was in de Aanslag, de verfilming van het boek van Harry Mulish in 1986. Ze vroegen duizenden mensen, je kreeg er wat centjes voor en een lunchpakket en het was nog in Den Haag ook. Op het Malieveld om precies te zijn.

Dan sta je daar dus, tussen vele anderen en tijdens het filmen hoefde er maar iemand de andere kant op te kijken, of het moest weer over. Degenen die niet wilden luisteren, werden ook weggestuurd door de strenge regisseur, Fons Rademakers.

Ik deed braaf wat er me gezegd werd. Een cameraman liep langs, kwam dichterbij en zei tegen me: ‘Als je met mij de koffer in duikt, krijg je een grotere rol.’ Nou zeg!!! Het is dus echt waar, wat ze zeggen … hoe actrices aan hun rollen komen. Pfff …. bah, met zo’n lelijke vent. ‘Ja, dag!!!’ zei ik. ‘Dan geen rol in een film!’ zei hij en hij liep door naar de volgende.

Dus zo kwam het dat ik nooit beroemd ben geworden. Eerlijk gezegd heb ik ook nooit meer ergens in gefigureerd. Ik vond het leuk voor een keertje, maar ach … wat stelt het voor. Ik kan niet eens acteren.

De film heb ik gezien, jaren later op de televisie. Ik ben eruit geknipt, zoveel is duidelijk. Tja, dan had ik maar … ach nee, lelijke vent met een kop om op te schieten. Ook al zou het een knappe kerel zijn geweest, dan nog! Als ik op die manier hogerop of beroemd zou moeten komen, dan maar liever niet.

© Delphi